Ladikli Ahmet Aða'nýn Haþim Veli isminde, evliya olan bir arkadaþý varmýþ. Bu arkadaþý bir yaz mevsimi Çalýbað’a Ladikli Ahmet Aða'nýn  yanýna ziyarete gelir. Orada birkaç gün kalarak sohbet ederler, hasret giderirler. Nihayet gideceði sýrada:

—Hüdaî, ben senin için beyit (þiir) söylemek istiyorum. Sen de benim için söyleyeceksin, der. Aralarýnda böyle tatlý bir anlaþma yapýldýktan sonra, önce Haþim Veli baþlamýþ söylemeye:

  Can gözünü açýk dilersin ey zeki

Mesnevi’den def edersin þirki þeki

Hazreti Kur’an avazýn böyle bil

Nur-u Kur’an dile, onu yâd kýl

Ýstersen suret yolunda can vermeye heves

Tâ edep canan kokusun almýþsýn bir nefes

Duymak istersen canan ilinde hoþça ses

Mucizât-ý Mustafa’dýr bu Kur’an

Görmedi böyle kitap devri cihan

Nice metheylesem azdýr ona

Bu kadar der Haþim Veli sana

Sýra, Ladikli Ahmet Aða'nýndýr  ve o da Haþim Veli’ye þöyle bir dörtlükle karþýlýk verir:

Rahim Allah Rahim eyle

Abdülkadir Geylani’ye

Bir selâm yolladým ona