|
Görmeden âþýk olmuþum Muhammed'in adýna
Ey Hüdâ’m beni kavuþtur âline ashabýna
Duysanýz can mý dayanýr Fatýma'nýn feryadýna
Nasýl kýydýn ey Yezit, Ali evladýna
Öyle hakaret mi olur âline ecdadýna
Ne yüz ile sen varacaň ol Rasül’ün katýna
Çektin asker, bindin ata, Þâh'tan aldýn meydaný
Zulumette koyayazdýn ey Yezit sen cihaný
Kestiler kellelerin yere akýttýn kaný
Ol kanda türlü koku var hem de cennet reyhaný
Sabah ol mahþer gününde kurarlarsa divaný
Allah’ýna kul olanlar seyreder ol meydaný
Kestiler kellelerini, kana gark oldu gubar
Vurdular darbelerini, dîdeleri kan aðlar
Nerde Ali, nerde Abbas, ol çalýnan zülfikar
Yerde gökte cennet ehli karalar baðladýlar
Duysanýz can mý dayanýr sübyanlar feryadý var
Kanlý gömlek elinde Fatýma-yý Zehra da var
Ey Yezit! Senin elinden, dedi kavmin el-aman
Her tarafý asker doldu, kurdular ulu divan
Ol Hüseyin'in zahminden aðlaþýr bütün cihan
Ol Rasül’ün ruhu geldi, görünür ona âyan
Hem Ali hem de Abbas geldi, ol Hamza pehlivan
Kestiler kellelerini Þam’a oldu armaðan
Ey Yezit! Devran-ý dünya... Sana kalýr mý cihan?
Ey Yezit! Senin kalbinde yok mu zerrece iman?
Toplandý Hüseyin kavmi, yola oldular revan
Zulmet bürüdü cihaný, kara oldu âsuman
Bu hâli böyle görünce sýzlaþýr bütün cihan
Diktiler süngüde kelle, ol Yezit’e armaðan
Feryad figan ediyor hem de ol þahýn hanesi
Zulumette koyayazdýn güneþin pervanesi
Hem sedeften halk olundu hem de ol dürdanesi
Gökte melekler aðlaþtý, kalmadý bir tanesi
Vurdular zahimlerini, sýzlýyor þah yaresi
Susuzluktan þehit oldu ol ciðerler pâresi
|
